Close

Για όσους αμφισβητούν τη ΔΕΠΥ

questions2

Έχετε κουραστεί να ακούτε ότι δεν υπάρχει ΔΕΠΥ ή ότι είναι με κάποιο τρόπο είναι δικό σας λάθος το ότι έχετε τη διαταραχή;

Όταν οι διάφοροι αυτοαποκαλούμενοι «ειδικοί» εκφράζουν την άποψή τους, είναι πολύ δύσκολο να τους πείσει κανείς για την αλήθεια: ότι δηλαδή η δημόσια συζήτηση σχετικά με την ύπαρξη της ΔΕΠΥ έχει ήδη λήξει! Οι επικρατεστεροι ιατρικοί, ψυχολογικοί και εκπαιδευτικοί οργανισμοί έχουν προ πολλού καταλήξει στο οτι η ΔΕΠΥ είναι μια απόλυτα υπαρκτή κατάσταση καθώς και ότι τα παιδιά και οι ενήλικες με ΔΕΠΥ ωφελούνται πολλαπλώς από τη θεραπεία.
Οπότε την επόμενη φορά που κάποιος από τους ακόλουθους 5 τύπους αμφισβητιών της ΔΕΠΥ αρχίζει να λέει την άποψη του, καταφύγετε σε κάποιες από τις ακόλουθες αποστομωτικές απαντήσεις.

1. Ο σκεπτικιστής αρνείται την ίδια την ύπαρξη της ΔΕΠΥ, αποκαλώντας την διαταραχή-φάντασμα, η οποία «μαγειρεύτηκε» για να δικαιολογήσει την κακή ανατροφή των παιδιών από τους γονείς τους. Όσο για τους ενήλικες που υποστηρίζουν ότι έχουν ΔΕΠΥ; αυτοί απλά χρειάζεται να ωριμάσουν και να αναλάβουν την ευθύνη των αδυναμιών τους, αντί να «το παίζουν» ασθενείς.

Ορίστε πώς θα μπορούσατε να τους αντιμετωπίσετε:

– Αρχικά εξηγείστε τους, ότι ο λόγος για τον οποίο δεν αποδέχονται την ύπαρξη της ΔΕΠΥ είναι γιατί πιθανώς υπήρξαν αρκετά τυχεροί ώστε να μην εχουν (οι ίδιοι ή κάποιος δικός τους) κάποια εμπειρία από τη διαταραχή.
– Χρησιμοποιείστε ακλόνητα επιχειρήματα. Το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας (ΗΠΑ) θεωρεί τη ΔΕΠΥ ως μια πραγματική ιατρική κατάσταση, όπως επίσης και η Αμερικάνικη Ψυχολογική Εταιρεία (APA) συγκαταλέγει τη ΔΕΠΥ στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικής Υγείας (DSM), τη βίβλο των επαγγελματιών ψυχικής υγείας.
– Συμφωνείστε να διαφωνήσετε. Πείτε, «έχουμε διαφορετικές απόψεις στο θέμα, οπότε ας συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε και ας μη το συζητήσουμε άλλο».
– Δοκιμάστε και την ειρωνεία. «Ποπό! Πρέπει να είναι φοβερό να είσαι εξυπνότερος από χιλιάδες γιατρούς, επιστήμονες, και ψυχολόγους».

2. Ο σταυροφόρος υιοθετεί μια ιερή «Θεός φυλάξει» προσέγγιση, αμφισβητώντας τους ενήλικες που λαμβανουν θεραπευτική αγωγή για τη ΔΕΠΥ καθώς και τους γονείς που δίνουν αγωγή στα παιδιά τους. «Ποτέ δε θα έπαιρνα φαρμακευτική αγωγή ούτε θα έδινα στο παιδί μου – Ποτέ!», ισχυρίζεται.

Τι μπορείτε να κάνετε:

– Ξεκαθαρίστε ότι η φαρμακευτική αγωγή για τη ΔΕΠΥ δεν είναι ντροπή. Το να δίνει κανείς φαρμακευτική αγωγή στο παιδί του για ΔΕΠΥ δεν συνεπάγεται ότι είναι ένας τεμπέλης ή ανίκανος πατέρας. Αντιθέτως δείχνει έναν αποτελεσματικό γονιό.
– Κοιτάξτε τον στα μάτια και ρωτήστε, «Αν είχες διαβήτη, δε θα έκανες ινσουλίνη;» ή «Μήπως θα στερούσες την ινσουλίνη από ένα παιδί που έχει διαβήτη;» «Γιατί λοιπόν εγώ να στερήσω την κατάλληλη αγωγή από το παιδί μου;»
– Προκάλεσε και εσύ κάνοντας την εξής ερώτηση «Για πες μας εσύ ποια νομίζεις ότι είναι η καλύτερη λύση;»

3. Ο Καλαμπουρτζής ρίχνει απροειδοποίητες βολές σε σχέση με τη ΔΕΠΥ, χρησιμοποιώντας ειρωνεία και προσποιούμενος ότι όλα είναι καλά στο δικό του σύμπαν. Ο καλαμπουρτζής μπορεί να πει, «Μακάρι να είχα και εγώ ΔΕΠΥ! Τουλάχιστον τότε θα είχα μια καλή δικαιολογία για την άσχημη/απαράδεκτη συμπεριφορά μου» Ή «Για πέρνα το ρίταλιν (κλείνοντας το μάτι)-ένα μικρό boost τώρα θα ήταν ότι πρέπει!»

Ορίστε τι μπορείτε να κάνετε:

– Χρησιμοποιήστε την επιλεκτική σιωπή. Με το που θα συνηδητοποιήσετε ότι κάποιος συμπεριφέρεται αισχρά, ακολουθηστε το παράδειγμα του Γκάντι – επιλέξτε να μην απαντήσετε.
– Γινετε απότομος. Κοιτάξτε τους στα μάτια και ρωτήστε τους «Τι προσπαθείς να κάνεις τωρα, να με βοηθησεις ή να με πληγώσεις;»
– Να είστε ξεκάθαρος. «Όταν το λες αυτό, αισθάνομαι…» ή «Το να γελοιοποιείς ένα ιατρικό θέμα είναι πολύ σκληρό και θα ήθελα να σταματήσεις»
– Περάστε στο επόμενο επίπεδο. Αν ο καλαμπουρτζής είναι στο εργασιακό σας περιβάλλον και η ξεκάθαρη προσέγγιση αποτύχει, συλλογιστείτε την πιθανότητα να προχωρήσετε πιο πάνω στην ιεραρχία ή συμβουλευτείτε ένα δικηγόρο.
– «Σκοτώστε» τον με καλοσύνη. Πείτε, «Είμαι σίγουρος ότι όλα αυτά τα λες επειδή νοιάζεσαι»
– Αντιμετωπίστε τους με τον ίδιο τρόπο που σας αντιμετωπίζουν. Πείτε τους «Τέλειωσες με όλα αυτά που είχες να πεις; Εντάξει; Εκφράστηκες;»

4. Η στρουθοκάμηλος δεν μπορεί να αποδεχτεί ότι ένα άτομο (συμπεριλαμβανομένου του εαυτού του ή του ίδιου του παιδιού του) μπορεί να έχει ΔΕΠΥ, ακόμα κι όταν υπάρχουν ισχυρά τεκμήρια για το αντίθετο. Αυτός ο τύπος ανθρώπου όταν πληροφορηθεί ότι το παιδί του έχει διαγνωστεί με ΔΕΠΥ, μπορεί να αντιδράσει ως εξής: Είναι ικανός να πληροφορήσει το γιατρό ότι ό,τι κι αν έχει το παιδί του λύνεται με ένα παραδοσιακό χέρι ξύλο!

Τι μπορείτε να κάνετε:

– Επιμορφώστε τον. Απλά παρουσιαστε τα δεδομένα και προχωρήστε παρακάτω
– Μη συμφωνήσετε αλλά ούτε και διαφωνείστε. Απλά αναλογιστείτε φωναχτά «Χμμμ, φαντάζομαι ότι είναι και αυτό μια πιθανότητα»
– Εάν έχετε παντρευτεί μία στρουθοκάμηλο, πείτε «Αυτό δεν έχει να κάνει με εσένα ή με το πως εσύ αισθάνεσαι σε σχέση με τη ΔΕΠΥ. Έχει να κάνει με το παιδί μας και με το τι χρειάζεται εμείς να κάνουμε γι αυτό».

5. Η φωνή της καταδίκης, αυτός ο τύπος προβλέπει ένα δυσοίωνο μέλλον για τα παιδιά με ΔΕΠΥ, αγνοώντας τα αποδεικτικά στοιχεία για το ότι οι άνθρωποι με ΔΕΠΥ είναι συχνα δραστήριοι, εξυπνοι και δημιουργικοί.

Τι να κάνετε:

– Δείξτε ευγένεια και χάρη. «Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα οπτική. Θα χρειαστεί να το σκεφτώ λιγάκι αυτό που μου λες»
– Δοκιμάστε να είστε ειλικρινείς. Πείτε ανοιχτά «Αυτό το σχόλιο σου με πλήγωσε»
– Κάντε την ανατροπή «Αν ο Richard Branson μπορεσε να χτίσει την αυτοκρατορία της Virgin, παρόλο που είχε ΔΕΠΥ, τότε δεν ανησυχώ για το γιο μου!» ή «Αν η κόρη μου έχει τόσο καλή πορεία όπως η Suzanne Somers ή η Whoopi Goldberg, οι οποίες έχουν και οι δυο ΔΕΠΥ, τότε δεν έχω κανένα πρόβλημα!»

Πρωτότυπο άρθρο “Smart comebacks 2012” από ADDITUDE 

Μετάφραση Αγγελική Χαμοσφακίδη

Κοινοποίηση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *